Δημήτρης Αθηνάκης
Γεννήθηκα στη Δράμα το 1981. Σπούδασα Κοινωνική Θεολογία στην Αθήνα, Φιλοσοφία στη Θεσσαλονίκη και Φιλοσοφία της Επιστήμης στο Άμστερνταμ.
Σήμερα, ζω κι εργάζομαι στην Αθήνα ως επιμελητής εκδόσεων και μεταφραστής.
[ Αν θέλετε, γράψτε μου στο: d[dot]athinakis[at]gmail[dot]com ]
* * *
21 Comments
Καλορίζικος ο καινούριος χώρος κ. Αθηνάκη. Να ριζώσει εδώ το απύθμενο κέφι, ο δημιουργικός διάλογος και το καλό συναπάντημα
Φιλικά
Φαίδων Θεοφίλου
Σας ευχαριστώ για τις ευχές σας, κ. Θεοφίλου, και σας καλωσορίζω.
Θα χαρώ πολύ να τα ξαναπούμε.
author and friends,
η πιο μεγάλη νύχτα το μαύρο κύμα, ένα ακομα κι άλλο ένα στην άμμο παραδέρνει η μέρα που μεγαλώνει, για χωρίς πόνο γέννα, για χωρίς ιδρώτα ψωμί και των προσφύγων το παιδί, αγόρι, παίζει με το χειμώνα
χρόνια πολλά σε όλους τους περαστικούς, με επικοινωνια απεριόριστη
να τα πω? τα πρωτοχρονιάτικα?
“σ΄ αυτό σπίτι πούρθαμε οι πέτρες να ραγίζουν”
και η χρονιά ας βρει τον καθένα στο σπίτι του με τα υλικά της αντοχής, της ανοχής και της προσμονής των αναπάντεχων, αιτία να το γκρεμίζει ή να μετακινείται
καλό ταξίδι στο 2008, αθηνάκικο
Αν είναι να τα λέτε έτσι, να τα λέτε…
Καλό μας ταξίδι, με όποιον τρόπο, σε όποιον τόπο… σε όποια χρονιά…
Hi!
I think that your blog doesn’t work properly. I tried to read and all your notes are in strange characters!! Do you have the same problem?
Good luck with your blog!
It’s somehow all greek to me, my crazy Catalan!
I do have the same problem, eventually, bearing in mind that the things I write deal with freaking things like poetry, for instance…
)
Take care, Jordi.
Kisses to your better-half!
όλα τα καλά, εύχομαι να βρούν εύφορο δικτυακό έδαφος. ναι, εδώ!
Ναι, εδώ!
Εσύ!
Καλή σου μέρα.
Μακάρι.
κοιτα τα mail σου εχεις ενα δωρακι!
δεν τόλεγα ότι τα βαριά βιβλία, σε σεισμογενή χώρα, τα βάζουνε στα χαμηλά ράφια, τόλεγα… τί σε βρήκε από κει πάνω? φωνή θεου?
φωνή θεού και μήνυμα γραμμένο έξω απ’ το Δρομοκαΐτειο… Έξω ακόμα!!!
όταν έρχόμουνα εδώ είχε ποιητές από πάνω, πιο παλιά ένα μύνημα από το δρομοκαίτειο, και πιο παλιά κάτι χοντρούς τόμους από δερματόδετα βιβλία πάνω-πάνω. τα άλλα αλλάξαν αλλά οι ποιητές γαιτί αποκαθηλώθηκαν? αν είναι ζήτημα εικονομαχίας και εικονολατρείας πάω πάσο, αν είναι ζήτημα ανακαίνισης επίσης, κι αν είναι απλά το δικαίωμα της μη αναφοράς σε πρότυπα, συγχαρητήρια, αλλά όπως και νάχει, δεν σβήνεις τα παλιά σχόλια, που αποβαίνουν άκυρα?
Τα σχόλια δεν αποβαίνουν άκυρα.
Έπαιξαν κάποτε το ρόλο τους.
Έτσι, απλά…
[Για σβήσιμο σχολίων, και ειδικά τέτοιων, ουδεμία σκέψις...]
Βρέθηκα εδώ τυχαία, μετά από σύντομη περιήγηση στο “Πανδοχείο” του Λάμπρου. Επεσα πάνω στο κείμενο για την Laura Jackson (την οποία αγνοούσα) και εντυπωσιάστηκα. Την εξαιρετική συγγραφική δουλειά του Χρήστου Χρυσόπουλου τη γνωρίζω εδώ και χρόνια. Τη δουλειά σου σε αυτό το τόσο ενδιαφέρον blog δεν τη γνώριζα, Δημήτρη: μπράβο για την αγάπη, το κέφι, το μεράκι, την πίστη… Θα τα ξαναπούμε!
Μακάρι, αυτό είναι και η μεγαλύτερή μου ευχή, να έχουμε πάντοτε πράγματα να λέμε και ν’ ακούμε.
Δεν έχω λόγια για τα υπόλοιπα. Να είστε καλά.
Εις το επανιδείν.
Καλησπέρα.
Δημήτρη,συγχαρητήρια γι’αυτό τον χώρο τον τόσο ξεχωριστό που παρασύρει τον επισκέπτη σε χώρους άγνωστους ή πολυδιαβασμένους , όλους πολύ ενδιαφέροντες.Μπράβο σου.Καλή χρονιά από Σερρες…
Δημήτρη συγχαρητήρια για την δουλειά που κανεις στον ιδιαίτερο αυτό χώρο. Πιστευω να μου επιτρέπεις να βαλω ένα link στην σελίδα της βιβλιοθήκης του σχολείου μας, στην οποία είμαι υπεύθυνος
Προφανώς, ούτε λόγος!
Άλλωστε η Δράμα μας είναι πάντοτε η Δράμα μας!
Ευχαριστώ ειλικρινά πολύ.
Χαίρομαι, χαίρομαι.
Πάει καιρός κύριε Αθηνάκη (φαντάζομαι νιώθεις το χαμόγελό μου τη στιγμή που διαβάζεις αυτές τις γραμμές). Να είσαι καλά αγαπητέ και εύχομαι να πάει καλά η δουλειά σου. Δεν το περίμενα, ίσως γιατί δεν ήξερα τι ακριβώς έκανες τα τελευταία χρόνια.
V.
Γεια σου Δημήτρη, έστω και καθυστερημένα. Μόλις την Κυριακή διάβασα την παρουσίαση της ποιητικής σου δουλειάς στην Αυγή και παρόλο που δεν είχε βιογραφικά στοιχεία ήμουν σίγουρος πως είσαι εσύ. Το χαρήκαμε πολύ με τη Χρύσα. Μόλις τώρα πήγα και παρήγγειλα το βιβλίο σου στη Μάρω. Θα χαρούμε να σε δούμε αν και θα είναι λίγο δύσκολο όπως καταλαβαίνω. Να είσαι πάντα καλά και να ξέρεις πως είμαστε κοντά σου σ’ αυτό που κάνεις.