




[...]
Εσύ πηγαίνοντας κατά τα Πατήσια ή ετούτο:
πόσες μέρες ακόμη του μένουνε του ήλιου;
Τα τανκς μεταδοτικά δισύλλαβα άνοιγαν δρόμο
του βροντόσαυρου, καταμεσί οδόφραγμα
κωνικός Νοέμβρης,
μετρούσες, πάλι ακέφαλο έψιλον πετρωμένο ήτα
το άλφα πολτός από τον φάλαγγα,
Στο στενό τι ήθελες μ’ εκείνη την αφίσσα
εσύ ένας σκύλος σε στάση εμετού;
Σου είπα μη από τα φαρμακεία τους μην περνάς
σου τη στήνουν πάλι ούθε κι αν περάσεις
πρόσεχε πού πατάς πρόσεχε τις πρόκες,
εσένα το λέω με την ουρανομήκη ανεμόσκαλα
φωλιά του πυρετού, ερωδιέ,
με τα βροντώδη τσόκαρα.
(από τη συλλογή Οδός Λαιστρυγόνων, Κείμενα, Αθήνα 1978)
Τώρα ξέρω πως δεν ήταν να κερδηθεί εκείνος ο αγώνας. Και αν έγινε η ζωή αγγέλου ανάσα χτυπημένη απ’ το κεντρί του σκορπιού, μην ξεχνάς τριακόσια παιδιά ήταν και αγρύπνησαν τραγουδώντας στο γρασίδι του ήλιου, και κάποιοι μας είπαν προβοκάτορες. Δεν είδαν τα ελάφια, τη φωνή τους δεν άκουσαν.
Και την επαύριο, βγήκαν στο προσκήνιο με θαυμάσια πρόσοψη τα κουμάσια.
(από τη συλλογή Η Έφεσος των αλόγων, Δελφίνι, Αθήνα 1993)
Τα ποιήματα προέρχονται απ’ το σημερινό φύλλο της Αυγής
| ritsmas on ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ: χωρίσεμεις & Ma… | |
| Στυλιάνα Γκαλινίκη on σύγχρονες ελληνίδες συγγραφείς… | |
| ritsmas on εδώ… | |
| Σόνια Ζαχαράτου on Ντέιβιντ Μίτσελ – Νικ… | |
| ειρήνη on Ομήρου – Ιλιάδα – … |