η ΩΡΑΙΟΤΕΡΗ διαδήλωση

Μόλις επέστρεψα από το Σύνταγμα.
Έβαλα τα μαύρα μου και πήγα.
Ήταν η ωραιότερη διαδήλωση που έχω συμμετάσχει.
Όχι για τον παλμό της.
Όχι για το πάθος της.
Όχι για τις φωνές της.
Ακριβώς για το αντίθετο…
Κανείς δε φώναξε, κανείς δεν έβρισε, κανείς δεν ακούστηκε περισσότερο απ’ το διπλανό του.
Ίσως επειδή ήταν ακομμάτιστη, αλλά βαθύτατα πολιτική.
Βαθύτατα ηθική και ανθρώπινη.
Ανθρώπινη πάνω απ’ όλα.
Ήμασταν αρκετοί άνθρωποι μαζεμένοι εκεί.
Σεβαστήκαμε τους νεκρούς και τα καμμένα.
Δεν κάψαμε παραπάνω.
Δε λερώσαμε περισσότερο.
Οι αστυνομικοί ήταν εκεί χωρίς λόγο.
Εμείς όμως είχαμε λόγο.
Δεν ξέρω πόσο ο καθένας και η καθεμιά από εμάς ήταν πραγματικά στενοχωρημένος και θρηνούσε εσωτερικά για όλα αυτά και σε ποιο βαθμό (αυτό σχεδόν δε με αφορά), αλλά ήμασταν εκεί για να μη δημιουργήσουμε φασαρία ή θόρυβο.
Λες και είχαμε κάνει σιωπηρή συμφωνία σεβασμού προς τους νεκρούς.
Γυρνώντας σκεφτόμουν πόσο όμορφοι (μπορούμε να) είμαστε οι άνθρωποι.
Πόσο (μπορούμε να) είμαστε αληθινοί και υπέροχοι.

2 thoughts on “η ΩΡΑΙΟΤΕΡΗ διαδήλωση

  1. μέχρι την ώρα που έφυγα εγώ, τα πράγματα ήταν όπως τα περιγράφω. τελεία. τώρα, αν θέλετε, μπορούμε να συζητήσουμε περαιτέρω για όσα συνέβησαν και που δεν ήμουν παρών, απλώς άκουσα μόλις πριν ότι συνέβησαν κάποια επεισόδια. τελεία πάλι. δυστυχώς αυτού του είδους η ειρωνία δε μου ταιριάζει. και παύλα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s