Αντίο, Νίκο

Oι νέοι θεατές μ’ αγαπούν, όχι γιατί είμαι “οργισμένος”, όπως μερικοί ισχυρίζονται, αλλά γιατί οι ταινίες μου δεν τους απαγόρεψαν ποτέ να με αμφισβητήσουν και ακόμα γιατί με επιμονή αρνήθηκα -γεγονός που το εκτίμησαν- τα δεκανίκια που σε τιμή προσφοράς διανέμει χρόνια τώρα η “καθώς πρέπει” Eυρωπαϊκή προοδευτική διανόηση. Aρνήθηκα αυτό το παιχνίδι της προσφοράς και της τρομοκρατίας, έστω και αν προερχόταν καμμιά φορά από τους θεατές, γιατί ήταν ένα παιχνίδι εξουσίας, μια κρατική άποψη για το σινεμά και είναι γνωστό βέβαια πως το κράτος δεν πάει ποτέ σινεμά.
Oσο για το “οργισμένος”, δεν το δέχομαι σαν χαρακτηριστικό μου από την στιγμή που οι συχνότητές μου γέμισαν παράσιτα από διάφορους κάλπηδες που δίνουν συνεντεύξεις (κάθε εβδομαδιαίο ιλλουστρασιόν πρέπει να φιλοξενεί ή και να συντηρεί έναν τέτοιο) και βρίζουν τους πάντες και τα πάντα, δεν έχουν να προτείνουν κάτι τι και διεκδικούν ένα χώρο ιδιαίτερο και καθαρό που σίγουρα δεν τους ανήκει και δεν τον εκφράζουν.Tελικά όλοι αυτοί οι “απροσάρμοστοι” συγκροτούν ένα μέρος του συστήματος που ενεργεί σαν προπέτασμα καπνού για να μπορούν από πίσω να δουλεύουν ανενόχλητοι οι κρατικοί μηχανισμοί. Kαι αλλοίμονο στους κάποιος γνήσιους που πέφτουν στην παγίδα του “επώνυμου” χωρίς ποτέ να αναρωτηθούνε ποιά κέντρα αποφάσεων τους κόλλησαν την ταυτότητα του επώνυμου μοναχικού, οργισμένου, καταραμένου αναρχικού κ.τ.λ… Eρώτημα που θα προβάλλει αμείλικτο μπροστά τους απ’ τη στιγμή που θα ανακαλύψουν πως το επώνυμο μπορεί να πουλάει, αλλά πουλιέται κιόλας.
N.N.
περισσότερα για το Νίκο Νικολαΐδη εδώ και εδώ
και λίγια λόγια από τον Αλέξη Σταμάτη

και πολλά από τον Νίκο Δήμου

6 thoughts on “Αντίο, Νίκο

  1. Δεν ξέρω από πότε είναι αυτό το απόσπασμα, όμως ο Νίκος Νικολαίδης είναι απίστευτα επίκαιρος. Και απόλυτα συνειδητοποιημένος.
    Μακάρι, κάποιοι σημερινοί
    “καλλιτέχνες” να είχαν το θάρρος να μιλήσουν έτσι, να παραδεχτούν την παραφωνία τους στο καλλιτεχνικό σκηνικό και να αποχωρήσουν.
    Δυστυχώς, πάντα εκ των υστέρων δικαιώνονται σκέψεις, πράξεις, τρόποι ζωής και ύπαρξης, αν και ο Νίκος Νικολαίδης δεν νομίζω ότι επιδίωξε ποτέ να δικαιωθεί και αυτό τον τιμά.
    Κάτι μου λέει ότι εκεί που βρίσκεται είναι καλύτερα…
    ΟΛΓΑ

  2. ίσως είναι καλύτερα γι’ αυτόν…

    δεν ξέρω κατά πόσον είναι καλό για μας…
    πόση, όμως, σημασία μπορεί αυτό να έχει;

    μακάρι όλοι να είχαν το θάρρος και το θράσος του.
    ευτυχώς που η συνομοταξία του αριθμεί κι άλλα μέλη.

    καλησπέρα.

  3. oοιος ειδε εχθες την παλια του συνεντευξη στην ΕΤ1 και μετά καπάκι το debate, ισως κατάλαβε ποια ειναι τα σημαντικα πραγματα στην ζωή…

    ποτε θα αποκτησει ρε γαμωτο ο μέσος ελληνας πραγματική παιδεία?

    ΠΟΤΕ, ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ…..

  4. @nuwanda

    όταν ίσως θα σταματήσει να ασχολείται μόνο με την εκπαίδευση…

    από οποιοδήποτε πόστο!

    έχεις τόσο δίκιο στο αποτέλεσμα της σύγκρισης των δύο…

    να είσαι καλά.
    σ’ ευχαριστώ.

  5. Αυτό θαύμαζα από τον Νίκο. Την “οργή” του απέναντι στο κατεστημένο. Ίσως γιατί είμαι μια ζωή όσο θυμάμαι οργισμένη και αποδέχομαι την ταμπέλα που μου έχουν κολήσει. Είμαι εγώ και δεν τ΄αρνιέμαι. Γραμμένες τις έχω τις ταμπέλες. Μπράβο για το αφιέρωμα σου. Στο λίγο σου το πολύ του Νίκου.
    Soul32

  6. @soul32

    τα λέμε συχνά.
    όμορφα!

    ο νίκος απλώς υπάρχει εκεί που δεν το περιμένεις.
    είναι κάτι σαν εκείνες τις κρυμμένες γνώσεις που εμφανίζονται ξαφνικά…

    όσο για την ταμπέλα, δες το ως ετεροπροσδιορισμό που μόνο κακό δεν κάνει, σ’ αυτήν την περίπτωση.

    καλή σου μέρα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s