το σώμα


Το σώμα

Δες το πώς κινείται, έτσι, νωχελικά

Μόνο, στην παρέλαση των ύπνων

Που,

Μόνοι κι αυτοί, ψηλαφούν

Τα τείχη που έχτισαν τριγύρω

-Πεθαμός και ακινησία

Τα φύλλα που στέριωσαν στα γόνατά του

Έπεσαν

[Αειθαλή τα νόμιζαν πιο πριν

Τα πότιζαν]

Αλλά το σώμα είναι αυτό το ποίημα

Όχι τα φύλλα, ούτε οι ύπνοι, ούτε καν τα τείχη

Εκείνο το σώμα το καλοδουλεμένο, το χτισμένο με όρεξη και πείνα

Ιδρωμένο κάποτε και χωρίς αναπαμό

Καλοδουλεμένο

Το άγγιξα και χάθηκα στις στάλες του

-Καλοδουλεμένες κι αυτές-

Το σώμα

Με γύρισε δυο χρόνους πριν

Το τώρα με ορίζει

Το αύριο αόριστο

Το τώρα με ορίζει

Και πάντα το σώμα

Καλοδουλεμένο

Aπάνω στο παρελθόν του χώθηκα να κρυφτώ

Στο μαύρο και στο θήλυ του στυγνός επαναστάτης

Το σώμα

Καλοδουλεμένο

οι φωτογραφίες είναι τού Robert Doisneau.
αφιερωμένο στον θείο Pilgrim…