το σώμα


Το σώμα

Δες το πώς κινείται, έτσι, νωχελικά

Μόνο, στην παρέλαση των ύπνων

Που,

Μόνοι κι αυτοί, ψηλαφούν

Τα τείχη που έχτισαν τριγύρω

-Πεθαμός και ακινησία

Τα φύλλα που στέριωσαν στα γόνατά του

Έπεσαν

[Αειθαλή τα νόμιζαν πιο πριν

Τα πότιζαν]

Αλλά το σώμα είναι αυτό το ποίημα

Όχι τα φύλλα, ούτε οι ύπνοι, ούτε καν τα τείχη

Εκείνο το σώμα το καλοδουλεμένο, το χτισμένο με όρεξη και πείνα

Ιδρωμένο κάποτε και χωρίς αναπαμό

Καλοδουλεμένο

Το άγγιξα και χάθηκα στις στάλες του

-Καλοδουλεμένες κι αυτές-

Το σώμα

Με γύρισε δυο χρόνους πριν

Το τώρα με ορίζει

Το αύριο αόριστο

Το τώρα με ορίζει

Και πάντα το σώμα

Καλοδουλεμένο

Aπάνω στο παρελθόν του χώθηκα να κρυφτώ

Στο μαύρο και στο θήλυ του στυγνός επαναστάτης

Το σώμα

Καλοδουλεμένο

οι φωτογραφίες είναι τού Robert Doisneau.
αφιερωμένο στον θείο Pilgrim…

29 thoughts on “το σώμα

  1. Ανάσταση, Δημήτρη… Ευχαριστώ θερμά για την αφιέρωση (με σκλαβώνεις, όπως πάντα… ) Έτσι καμαρώνω κι εγώ το σώμα της ποίησής σου… Καλοδουλεμένο… Μου είχε λείψει ο λόγος σου (και η εικονογράφησή του…]… Δεν έχω τίποτε άλλο να πω εκτός από ότι χαίρομαι που βλέπω έναν αληθινό ποιητή μέσα σ’ αυτή τη γλυκιά χοάνη του διαδικτύου να λάμπει τόσο ιδιαίτερα. Και δε θέλω να σου το πω προσωπικά, θα ήθελα να το φωνάξω. Δεν καταλαβαίνω γιατί ο καλός λόγος πρέπει να λέγεται ψιθυριστά και σεμνά και μόνον η χολή να διασκορπίζεται με μεγάφωνα και ντουντούκες… Σε αφήνω, να το ξαναδιαβάσω, να το ξαναχαρώ… Σαν παραδοσιακός παλιόγερος που είμαι, στ’ αλήθεια προσδοκώ την ώρα που θα πιάσω στο χέρι μου ένα βιβλίο, ξέρεις με ποιο όνομα απέξω…

  2. Ομορφο Δημητρη. Πεθαμός και ακινησία!!! Τόσο μακριά από το ζωντανό , υπερκινητικό ανθρωπινιο σωμα.
    Κάτι αντιστοιχο ανεβασα από τη συλλογη Σπονδές του Δουατζή ως απάντηση στην αφιερωση σου για τη γιορτή μου. Μπορείς να το δεις.
    φιλια
    ριτς
    ΥΓ το λεω εγω, εσυ μια μερα θα μας ζαλίσεις.

  3. καλημέρα!
    τι επανάσταση ενάντια στην ακινησία!τι γιορτή!και οι φωτο αληθινές, εντυπωσιακές, θα τις κρατήσω κι αυτές!φιλιά

  4. αυτή τη στιγμή είμαι μαγεμένη, υπνωτισμένη. θα επανέλθω αργότερα για σχόλια.Σ΄ ευχαριστούμε.

  5. Καλησπέρα,
    Πολύ όμορφο Δημήτρη! Όμορφα ποιήματα σημαίνουν και όμορφους ανθρώπους!
    Διακρίνω τις ίδιες αρετές με τα άλλα σου γραπτά(δηλαδή τις κριτικές): λιτό, ζυγιασμένο, απέριττο. Και φυσικά λυρικό.
    Πολύ-πολύ ταιριαστές και οι φωτογραφίες που το συνοδεύουν. Μπράβο.

  6. @ρίτσα

    χάθηκα πολύ στη σημερινή μέρα. και γύρισα και βρήκα τις λέξεις τού Δουατζή και τα όμορφα λόγια σου.

    να αρχίσω να ξεκουράζομαι ή να μπω σε μεγαλύτερες ευθύνες…;

    σ’ ευχαριστώ απ’ την καρδιά μου.

  7. @immortalάκι

    κάπου εκεί κρυμμένη σε βρίσκω και πάλι…
    μέσα σ’ εκείνα τα ωραία παραμύθια που γράφεις και που ανηλεώς διαβάζω…

    “γιορτή”
    τι ωραίο αυτό να σου το λένε…

  8. @ο τύπος με το υπέροχο ψευδώνυμο

    μια εκδρομή τα λόγια σου αυτά…
    σαν εκείνη, την ορειβατική, που περιγράφεις.
    κάποτε 7 ώρες πάνω-κάτω.
    τώρα…;

    ό,τι και να πω, λίγο θα ‘ναι…

  9. Δημήτρη Αθηνάκη , πρώτη φορά διαβάζω ποιήμά σου και μου αρέσει. Καλό μήνα

  10. θρεχω σαν το φούστη και σε εχω χάθει λίχο αλλα εφιαχθα κάτι στα γλήγορα για να μπορω να σε βομβαρδίζω με τα αηδιαστικά μου λόγια. Μη νομίζεις σε βλέπω και βλέπω οτι εξελίσσεσαι (μουνάς γελάκι, ε;) Και συνήθως μαζοχίζομαι με το να βουτάω μια δυο ατάκες. Η σημερινή μου είναι “Μόνο, στην παρέλαση των ύπνων
    Που,
    Μόνοι κι αυτοί, ψηλαφούν
    Τα τείχη που έχτισαν τριγύρω”
    Σύντομα θα εχω χρόνο να σου κατακρεουργήσω και τα υπόλοιπα κείμενα! Νιεχνιεχνιεχ! Σε φιλώ αστέρι!

  11. Καλό μήνα και σε σένα, Κατερίνα.
    Χαίρομαι που “πέρασες”.

    Σ’ ευχαριστώ.

  12. Ζωρζή μου,
    ένας γραφιάς θεωρεί πάντοτε ευλογία να μπαίνουν κάτι δαιμόνιοι τύποι σαν εσένα (με ισπανικά κατάλοιπα και ιαπωνικές ρίζες) στα γραπτά του, να τα διαλύουν εις τα εξ ων συνετέθησαν και μετά, ήρεμοι και χαμογελαστοί, να πηγαίνουν για ύπνο! Και μάλιστα τις ώρες που οι άλλοι ξεκινάνε για δουλειά!

    :-)))))

    Ξέρεις εσύ…
    Κι εγώ, βέβαια…

  13. φθινόπωρο στη καρδιά του δέντρου της ύπαρξης/καθώς ο αναγνώστης αιωρείται ανάμεσα στην έμπνευση και την αρμονία/βία της έκφρασης/χέρι που πέφτει πάνω σε χέρι που ανεβαίνει για να φτάσει το δικό σου/όπως όταν ο χώρος σε κυκλώνει/η αγκαλιά του ουρανού τις σάρκες της γης/όπως είσαι η φωνή όταν το Ο σωπαίνει

  14. Και κει, πάνω στον δρόμο που σε είδα να παίρνεις,
    γύρισες’
    κράτησες σφιχτά μια-δυο σταγόνες απ’ το μέτωπό σου
    και
    μόνος
    πιο μόνος τώρα
    εδώ στο “έλα” που σε φωνάζει
    αφήνεις τον δικό σου αέρα

    ολόδικό σου.

  15. Καιρό είχα να περάσω απο εδώ και τι εκπληξη! εκτός από ένα καταπληκτικό κείμενο, πολύ ταιριαστές φωτογραφίες, και νέο layout…δεν πρέπει να χάνομαι τόσο γιατί είναι σκοτεινά εκεί που πάω, προτιμώ εδώ στο φως….

    πολλά φιλιά Δημήτρη

  16. το φως δεν υπάρχει από μόνο του…
    υπάρχει γιατί έχει λόγο…

    ;-)

    κι άλλα φιλιά από μένα, πετρούλα μου!

    ———-
    το layout άλλαξε αναγκαστικά, μιας και το προηγούμενο είχε αρχίσει να παίρνει ανόητες πρωτοβουλίες!

  17. έτσι όπως έπαιζε η μουσική, year after year, κάπου ταξίδεψε κι αυτό…
    και πάλι…

    θαυμασμός για το πηγαινέλα σου…

    —————
    να σε περιμένω;

  18. “Στο μαύρο και στο θήλυ του στυγνός επαναστάτης”:θαυμάσιος στίχος. Γεια σου Δημήτρη μοναδικέ!

  19. Δημήτρη, επίτρεψέ μου τον ενικό της οικειότητας που νιώθω, καθώς διάβαζα το ποίημά σου μου ήρθε η εικόνα μιας ακύμαντης ομιχλώδους λίμνης μέσα απ΄ την οποία άρχισε αργά και τελετουργικά ν΄ αναδύεται ένα άγαλμα αρχαιοελληνικής ομορφιάς. Οι στίχοι σου έχουν τη δύναμη να ανασύρουν εικόνες διαπερνώντας στρώματα λογικής κι ευαισθησίας φτάνοντας εντέλει μέχρι το ασυνείδητο. Υπέροχη εμπειρία η ποίησή σου.

  20. Δεν χρειάζεται να πεις τίποτα. Είσαι ένας γνήσια σεμνός άνθρωπος κι όχι κάποιος που απλώς ταπεινολογεί. Σου εκπέμπω ηλεκτρονικά πολλά πολλά θετικά συναισθήματα

  21. η σπέκουλα προβοκάρει και ο σίφουνας καθαρίζει…

    1. αν βγάλω το “τ”, μένει το “έπακρον”.

    2. αν βγάλω το “ρ”, πρέπει να μεταφέρω τον τόνο στο “ό” και να μας μείνει το “επακτόν” = αυτό που πρέπει να προστεθεί…

    ό,τι θέλεις εσύ!
    ;-)))

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s