φεγγαράδα στο δέρμα – ασημένια σαράφη

Ασημ�νια Σαράφη

Μετά από δύο μυθιστορήματα, το πρώτο της «Το παράδοξο ταξίδι της εφηβείας της» (Καστανιώτης 1998) και το δεύτερο –εκτενές- με τον τίτλο «Platanus Orientalis» (Πατάκης 2003) που ήταν «οι διακλαδώσεις μιας ασυνήθιστης ιστορίας», η Ασημένια Σαράφη επέστρεψε το 2007 με μια συλλογή διηγημάτων υπό τον τίτλο «Φεγγαράδα στο δέρμα». Στα πρώτα της βιβλία είχε δώσει πολύ καλά δείγματα αισθητικής και γλώσσας, όπως επίσης και μυθιστορηματικής δομής. Στην τελευταία της όμως συλλογή καταφέρνει να μας εκπλήξει, να πάει ένα βήμα παρακάτω σε όλα τα προαναφερθέντα στοιχεία τής γραφής της.

Οι δεκαεφτά ιστορίες που είναι χωρισμένες ανά δύο με την τελευταία να στέκει μόνη της –καθόλου τυχαία-, περιγράφουν κόσμους όπου το μυαλό αφήνεται ελεύθερο να αγγίξει ό,τι θέλει, μιας και η Σαράφη δείχνει να τα επιτρέπει όλα. Διαβάζουμε μεταξύ άλλων για γυναίκες που βγάζουν φεγγάρια στο δέρμα τους εξαιτίας των «επαφών» τους με τους άντρες, για μια μάνα που με την κόρη της αποφασίζουν να «εκδοθούν» και με το μυαλό και με το σώμα, για γράμματα με παραλήπτη το πούλμαν τού ΚΤΕΛ, για Πυγμαίους που ταξιδεύουν στη Σκανδιναβία, για ένα κορίτσι που ερωτεύεται έναν άντρα ο οποίος με τη σειρά του είναι ερωτευμένος με μια πέτρα, και, στο τέλος της συλλογής, κλείνουμε το βιβλίο με τη σαρκαστική ιστορία υπό τον τίτλο «Πώς (δε) γράφεται ένα διήγημα».

Η συλλογή αυτή στο σύνολό της αποτελεί ένα εξαιρετικό δείγμα γραφής με έναν τρόπο που μπόρεσε αποτελεσματικά να παντρέψει τον γλωσσικό ρεαλισμό με την καταγραφή ιδεών που έρχονται από παράλληλους κόσμους, ας πούμε αρχικά ενδόμυχους. Η προσεκτική διατύπωση της Σαράφη –κάτι που κάποιες φορές γίνεται επιδεικτική- κάνει τη γλώσσα της να καλπάζει χωρίς να αφήνει πονηρές νοηματικές ακροβασίες, κάτι που αποδεικνύει ότι η συγγραφέας είναι τουλάχιστον αναγνωστικά αρκετά ενημερωμένη.

Πιο συγκεκριμένα, τα διηγήματα της «Φεγγαράδας στο δέρμα» μπορεί αφενός να είναι ώθηση προς τον αναγνώστη να αντιμετωπίσει τις περισσότερες φορές «καθημερινές» ιστορίες, είναι όμως έτσι καταγεγραμμένες που πηγάζουν και καταλήγουν, εν τέλει, σε μύχιες σκέψεις. Σε κάποια σημεία, βέβαια, ένιωσα να υπερθεματίζει η συγγραφέας στο καθημερινώς ανθρώπινο, κάνοντας έναν συνδυασμό –αμήχανο σε κάποια ειδικά του μέρη- με τα «εκτός του κόσμου τούτου».

Όπως είπα και προηγουμένως, πολλές φορές η γλώσσα τής Σαράφη γίνεται επιδεικτική. Έχω την αίσθηση ότι αυτό συμβαίνει εξαιτίας των απαιτήσεων του εκάστοτε αφηγητή σε κάθε ιστορία –που σε κάθε περίπτωση είναι η ίδια η συγγραφέας-, αλλά αυτό μπορεί να αποτελέσει δίκοπο μαχαίρι στα επιμέρους σημεία. Αυτό όμως συμβαίνει, κατά τα φαινόμενα, σε μια προσπάθεια να γίνουν τα κείμενα απολύτως λογοτεχνικά.

Ωστόσο, ο αναγνώστης, αφού αρχικά ταξιδέψει με κάθε ιστορία υπό τις συνθήκες που ανέφερα παραπάνω, οδηγείται ενώπιον των διαψεύσεων και των ανατροπών που η συγγραφέας έχει επιλέξει να μεγεθύνει με τον φακό τής γραφής της. Κάτι που θεωρώ ότι είναι το κεντρικό αφηγηματικό και πραγματολογικό τέχνασμα της Ασημένιας Σαράφη.

Η «Φεγγαράδα στο δέρμα» είναι, από τη μια, ένα ολοκληρωμένο βιβλίο, μια συλλογή διηγημάτων που μοιάζει οργανικά σφιχτοδεμένη, αλλά, από την άλλη, ανεβάζει πολύ ψηλά τον πήχη των προσδοκιών του αναγνώστη απ’ τη συγγραφέα, αλλά και, κατά τη γνώμη μου, των προσδοκιών της συγγραφέως από τον εαυτό της.

[κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη]

[Η Ασημένια Σαράφη γεννήθηκε στον Άγιο Λαυρέντιο Πηλίου. Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.]

Δημήτρης Αθηνάκης

13 thoughts on “φεγγαράδα στο δέρμα – ασημένια σαράφη

  1. Δημήτρη μου, μπαίνω με το δεξί. Όλα το ίδιο όμορφα, όπως και πριν … μόνο ένας άλλος αέρας …
    Για την Ασημένια Σαράφη … πρέπει να πω πως μου τράβηξε την προσοχή το όνομα της αρχικά, κι ύστερα οι ευφάνταστοι τίτλοι των βιβλίων της. Και το ότι δεν μένει στην Αθήνα. Κάτι μου λέει πως θα το διαβάσω αυτό το βιβλίο.
    Να ‘σαι καλά. Φιλιά

  2. εδώ θα πας, εκεί θα πας, πού θα πάει, θα ξανάρθεις…!καλή συνέχεια μοχθηρέ!

  3. Εύη μου, Καλημέρα!

    Σ’ ευχαριστώ που ήρθες κι εδώ!
    Θέλει ακόμα λίγη δουλίτσα, αλλά σιγά-σιγά θα γίνουν όλα…

    Εδώ είμαστε πάντα… ;-)

    Πολλά – πολλά φιλιά!

  4. [feedback για Eva Eksarhou]

    ΕύΑ μου, όχι ΕύΗ μου!
    [“σπίτι” αλλάξαμε, όχι πληκτρολόγιο!]

  5. Immortalάκι, είσαι η νονά των “Μετακομίσεων”!
    Από σένα ακριβώς πήρε τον τίτλο το τελευταίο ποστ του άλλου blog!

    Θα ξανάρθω…; Βρε, λες;

  6. Άντε ντε! Με υγεία τις αλλαγές! Μου θυμίζεις αυτούς (κι αυτές) που μόλις χώρισαν και κουρεύονται γουλί (ή αγορίστικα). Καλορίζικα και δημιουργικά! Ασημένια και Φεγγαράδα! Πολύ ταιριαστό. Δεν την ξέρω αλλά με έπεισες. (τι πρωτότυπο!)

  7. Τύπε με το υπέροχο ψευδώνυμο, καλωσόρισες!
    Ωραίο αυτό με το κούρεμα! Έτσι, ακριβώς!

    Σ’ ευχαριστώ γι’ αυτά και για άλλα… ;-)

  8. ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΟΝΤΩΣ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ.
    ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ Η ΑΣΗΜΕΝΙΑ ΣΑΡΑΦΗ.

  9. Αριάδνη, καλησπέρα!

    Έχει αυτό το δυναμικό χέρι η Σαράφη που ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις πού θα σε αγγίξει…

    Να είσαι καλά.
    Εις το επανιδείν…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s