άγρια που ξημερώνει

blue_empty.jpg

Γεννήθηκε στου μεσημεριού το μπλε στ’ όνειρο ενός άλλου
κι εκεί που φώναζε να τον ξυπνήσει μην και πνιγεί
σ’ εκείνο το ηλιοβασίλεμα που
-όνειρο σε όνειρο-
ονειρεύτηκε

γύρισε

γύρισε
δαιμονικός κι ανάποδα
-συμπτωματική αλήθεια-
στο μείνε των δαχτύλων

ένας ακόμα προσκυνητής εμπόλεμος

-άγρια που ξημερώνει

28 thoughts on “άγρια που ξημερώνει

  1. καλώς ορίσατε στη δική μας γειτονιά. Δεν ξέρω αν ειναι καλύτερα από τεχνικής απόψεως, σίγουρα ομως είμαστε από την ιδια πλευρά του ποταμού.
    Πού ειχατε παει την Παρασκευή κι εγω δεν τόξερα; Καλε γιατί με αφήνετε στην απέξω; Θα σκάσω καμια ώρα.
    Δημητρη, θα λειψω από Κυριακή ως Παρασκευή στο Λονδίνο. Ελπίζω να μιλήσουμε για τις ευχές που δεν θελω ποτέ να ειναι τυπικές
    Ψηφιζω τους εμπολεμους προσκηνυτές.
    ριτς

  2. Τωρα αυτό περί ποταμού δεν μου αρέσει που έγραψα. Αντε, να το διορθώσω, από την ιδια όχθη καλυτερα. Ο ποταμός ρεει ουτως ή άλλως και καπου εκβάλει. Κι αυτό δεν μου αρέσει, αν και αυτή ειναι η φυσιολογική ροή των πραγμάτων. Τελος πάντων/
    και παλι καλημερα σας…

  3. Άγρια ξημερώνει, Δημήτρη… Ώρες ώρες δεν μπορείς να φανταστείς πόσο… Πολύ όμορφο το καινούριο σου σπιτικό (τόσες μετακομίσεις, ούτε μια γλάστρα δεν προλάβαμε να φέρουμε, ένα φίκο μπέντζαμιν…) Είδες εμείς οι παλαιοί γείτονες σε ακολουθούμε παντού με το φλυτζανάκι μας (για λίγη ζάχαρη, λίγο ρύζι, λίγη ποίηση….)

  4. Δημήτρη καλώς σε βρίσκουμε και εδώ! και καλή συνέχεια στις ανζητήσεις σου που όπως βλέπω προχωρούν θαυμάσια!

    φιλιά
    Πετρούλα

  5. “Προσκυνητής εμπόλεμος”, “Δαιμονικός κι ανάποδα” Αντιφατικά, οξύμωρα, αιχμηρά, πάρα πολύ καλά.
    Δεν ξέρω γιατί αλλά μου φέρνουν στο μυαλό τον στίχο: “θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής”…

    @ritsmas:
    Χαίρομαι που το άλλαξες. Κι οι blogspotists έχουν ψυχή!

  6. Καλησπέρα σε όλη την παρέα!
    Μετά από μια γεμάτη – γεμάτη μέρα, να ‘μαι πάλι πίσω…
    Και τι να δω; Όλους και όλες εσάς!

    @Ρίτσα

    Οι εμπόλεμοι προσκυνητές είναι καλή παρέα…
    Πού και πού μάς θυμίζουν αυτά που λαχταράμε ή όλα όσα έχουμε κάπου, κάποτε αφήσει…
    Σε φιλώ.

    [την Παρασκευή είχαμε μια ωραία παρουσίαση στο “Λεμόνι”, για τους “Χάρτες” τού Θ. Γρηγοριάδη. Δεν ήρθες να κεράσουμε ένα κρασί, λίγο ρακόμελο, λίγα βιβλία…]

  7. @Immortalάκι

    Αγκύλωση και κρύο… Σαν εκείνους τους ωραίους καβαλάρηδες της Κηφισίας με μηχανές να τρέχουν ένα γύρω…

  8. @Pilgrimάκος

    Όποτε θέλετε, ξέρετε πού να χτυπήσετε! Αλλά τη ζάχαρη θα τη φέρεις εσύ… Όπως μόνο εσύ ξέρεις!
    Άγρια ξημερώνει πάλι…

  9. @Πετρούλα

    Προσπαθείς να με καλοπιάσεις για κάτι; ;-)
    Η χαρά και τα “ευχαριστώ” είναι όλα δικά μου, που έρχεστε κι εδώ.

  10. @Παράξενος Ελκυστής

    Στην αντίφαση και τα οξύμωρα κάπου ψάχνω να βρω μιαν άκρη… Όλα εκείνα που ξέχασαν και ξεχάστηκαν…

    Σ’ ευχαριστώ…

    [έχουν οι blogspotists ψυχή, αλλά βαρετά templates πια! :-)) ]

  11. @λολίτα

    Κυρία μου, τα σέβη μου!
    Εσείς που αποκαλύπτετε την κρυφή γοητεία τής μπουρζουαζίας, είστε το εκ των ων ουκ άνευ μας!
    Για περάστε, για περάστε!

  12. @Πετρούλα

    Σε κατάλαβα και αρχίζω να γεμίζω το τεφτέρι…! ;-)

    Καλή σου μέρα, Πετρούλα μου!

  13. καλησπέρα, πώς είναι εδώ; τα λόγια πάντα τέλεια! κυλάνε την άγρια μέρα που ξημέρωσε έως την επόμενη που μπορεί να είναι άγρια πάλι ή μελαγχολική ή τρυφερή ή ό,τι θέλει, αρκεί να είμαστε εκεί

  14. Θα είμαστε;
    Είναι ένα ακόμα ερώτημα…

    Εδώ, είμαστε ίδιοι, αλλά με άλλα ρούχα.
    Σ’ ευχαριστώ, ilie…

  15. μια που ηρθα ας στρογγυλοκαθισω:

    διαβασα δυο βιβλια του κορτω το :αυτοκτονοντας ασυστολα και τον δαιμονιστη

    ΣΑς ΤΑ ΣΥΝΙΣΤΩ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ

    η λολιτα το λεει που ειναι και δυσκολη γκομεναααα

  16. ε, όσο για τον Κορτώ, κάτι κατέχουμε κι εμείς… ;-)

    Το διάβασα το ποστ σας, φιλτάτη, για τη Ρόζα!
    Φοβερή τύπισσα, ε;
    Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει!!! ;-))

  17. Έχω την αίσθηση πως πάντα άγρια ξημερώνει … (με την καλή έννοια)
    πολύ όμορφο και λιτό το ποίημα …
    ακούγεται η δική σου φωνή πιο καθαρά …
    πολλά φιλιά και καλό ξημέρωμα!

  18. @λολίτα

    δυστυχώς ούτε καν στα spam καταδέχτηκε το gmail να σε βάλει! :-)
    δεν έχω λάβει τίποτα, τουλάχιστον ακόμα.
    εν αναμονή…

  19. @Εύα Εξάρχου

    ίσως έχει αρχίσει ήδη να νυχτώνει άγρια επίσης…
    κάτι κερδίζουμε, κάτι χάνουμε.
    πηγαινοερχόμαστε τα βράδια και το ξημέρωμα κοιτάμε δεξιά κι αριστερά…
    κι ό,τι δούμε.

    καλό ξημέρωμα, Εύα μου.

  20. Καλορίζικος στην καινούρια σου γειτονιά, καλή διαμονή στο νέο σου “στέκι” και καλές γιορτές να έχεις… φίλτατε Δημήτρη!

  21. Ευχαριστώ, greendim!
    Είναι λίγο “βολικότερα” εδώ…

    Αλλά δεν χανόμαστε, όπου κι αν “συχνάζουμε”, ε;
    Καλές γιορτές και κάτι παραπάνω…!

  22. προσκυνητής εμπόλεμος στην ακολουθία των ημερών της απωθημένης υστερίας με μέλι/βουτιά στο άπειρο της ουσίας της ύπαρξης/προσκρούοντας στο πεπερασμένο των τροποποιήσεων της/αντικρύζω το βλέμμα του ήλιο ντυμένος την πρωινή πάχνη του ύπνου/ύπνος εραστής της κακοποιημένης καθημερινότητας/θυσιάζω τα παιδιά μου για ένα χέρι πάνω από τα μάτια,όταν με κοιτάζεις

  23. μμμμ όλο το ζουμί ήταν οι δυο πρώτες γραμμες τα άλλα τα βαλες για να γεμίσει η πρόταση! όχι που δε θα σε παιρναμε χαμπάρι… μαλλον από τα πολλα σουρτα φερτα πονέσαν τα χεράκια σου και δεν εχεις εμπνευση! χιχιχιχιχ!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s