Ω, φαιδρά μου καθημερινότης…

strike

Η Πετρούλα με προσκάλεσε με τη σειρά της σε ένα καινούριο παιχνίδι που αναφέρεται στην καθημερινότητα του καθενός που συμμετέχει σ’ αυτό. Θα ήταν ωραίο να μην μπορώ να συμμετέχω, μιας και θα ήθελα η κάθε μέρα να είναι εντελώς διαφορετική από την άλλη. Όμως… Υπάρχει πάντα ένας μέσος όρος ημερών που κρύβει (ή φανερώνει) τις ίδιες κινήσεις, πολλές φορές τις ίδιες σκέψεις, ανεξάρτητα πάντα απ’ τα επιμέρους που προκύπτουν κατά την εξέλιξη του χρόνου.

Στις 9 (το αργότερο 9:30) χτυπά το ξυπνητήρι, που συνοδεύεται από διάφορα γλυκόλογα εκ μέρους μου… Σε ένα τέταρτο έχω πια σηκωθεί και πατήσει το κουμπί της καφετιέρας. Γλυκός ο ήχος της, όπως και η μυρωδιά που αναδύεται άμα τη ετοιμασία του καφέ. Τσιγάρο ευθύς και λίγη μουσική και λίγες ειδήσεις (τι να σου πουν πια κι αυτές;) είτε απ’ το δίκτυο είτε απ’ το κοινώς χρησιμοποιούμενον ραδιόφωνο.

Εκεί αρχίζει η ζούγκλα της ημέρας. Μετά από κάποια ανώφελα τσιγάρα, ο προγραμματισμός προσπαθεί να επιβεβαιώσει το όνομά του’ ανεπιτυχώς. Όμως, αρκεί να υπάρχει θέληση. Τηλέφωνα χτυπούν ή χτυπιούνται, σημειώσεις κρατούν ή κρατιούνται και αρχίζει αμέσως μετά η προσήλωση. Η προτεσταντική συγκέντρωση στη δουλειά. Πώς αλλιώς; Γραφείο ή καναπές, πολυθρόνα ή πάτωμα. Δεν έχει σημασία. Ανάλογα με τις απαιτήσεις. Πάντα όμως στο σπίτι. Τα τσιγάρα και ο  καφές δεν φτάνουν ποτέ, η δουλειά κι αυτή τις περισσότερες φορές. Όχι. Η μέρα δεν φτάνει ποτέ. Η μέρα.

Έρχεται το μεσημέρι. Ωραία ώρα. Και για μένα και για την Αθήνα (δηλαδή πάλι για μένα). Ίσως μια μικρή βολτά, ίσως κάποιο ραντεβού, ίσως μια μικρή σιέστα. Λίγο blogging, λίγο net surfing, καθόλου τηλεόραση. Το απόγευμα που έρχεται αντικαθιστά τον καφέ με τσάι και τα τσιγάρα με τσιγάρα (περισσότερα). Η δουλειά συνεχίζεται εντατικότερα μιας και η μέρα μοιάζει να τελειώνει. Γιατί τελειώνει η μέρα;

Το βράδυ. Διάβασμα επιτέλους. Λίγο δουλειά προσωπική. Παντός είδους. Ησυχία. Λίγο τζιν τόνικ (που δεν το αντέχω αλλά ούτε και του αντιστέκομαι) και μετά ησυχία. Που μπορεί να συνοδεύεται από μουσική σε κάποιο μπαρ του κέντρου, αλλά παραμένει ησυχία. Οι φίλοι είναι ησυχία. Και ταιριάζουν τόσο όμορφα στο βράδυ. Κάθε βράδυ. Ακόμα κι όταν δεν τους βλέπεις. Κι άλλα τόσα…

*********************************

Θα ήθελα πολύ συμμετέχετε πολλοί από εσάς, αλλά δεν θα κάνω ονομαστικές προσκλήσεις. Όποιος θέλει ας συμμετέχει. Καλησπέρα, καλημέρα, καληνύχτα…

16 thoughts on “Ω, φαιδρά μου καθημερινότης…

  1. Καλημέρα Δημήτρη!

    Ημουν σίγουρη οτι θα κάνεις αυτό το πεζό παιχνίδι λυρικό!
    και πάλι καλημέρα και ευχαριστώ για τη συμμετοχή

  2. καλημέρα! όμορφη η καθημερινότητα δεν είναι? και ας μιλάνε για ρουτίνα και κορεσμό. Δεν υπάρχει ρουτίνα αν η κάθε μέρα μεταμορφώνεται σε “δρόμο”. Και ναι, οι φίλοι ταιριάζουν όμορφα στο βράδυ, ακόμα και αν το γεμίζουν απλά με τη σκέψη τους. φιλιά Δημήτρη! :)

  3. Karagiozaki μου, αυτός ο δρόμος (με ή χωρίς εισαγωγικά) είναι που τα κάνει και τα δίνει όλα. Κι άσ’ τους να μιλάνε για κορεσμούς και τα τοιαύτα… Έχει κι αυτό το γλύκα του, έστω κι αν το δεις όταν θα ‘ναι πια αργά… Ε;

    Σκέψη, σκέψη παντού…
    Φιλιά και στους δύο ;-)

  4. πώς είναι όταν θα μπορούσε να είναι ίδιο με τί όταν όλα αλλάζουν μόλις τα μάτια μας σταλάξουν λίγη από την υποκειμενικότητα στα πράγματα που ήταν εδώ πρίν από εμάς εμείς που τώρα γυρνάμε την πλάτη αδυνατώντας να αναγνωρίσουμε τη ροή που όλα τα μεταβάλει και η οικειότητα με την οποία βαπτίζονται μας απομακρύνει από την εντρύφηση το να μπορείς να αντλείς τέρψη από την μηδαμινότητα γιατί και στα σκουπίδια ψαύει η ομορφιά αφήνει τα σημάδια της στον ορυμαγδό της ρουτίνας όταν εμείς δεν σηκώνουμε τα μάτια μας από το τρύπιο παρόν ολισθαίνουν οι στιγμές που θα χαράξουν το μέλλον για την υποταγή της μνήμης σε μια σύμβαση καταληπτής αμοιβαιότητας με όσα δεν είναι δικά μας

  5. εποχή που έκανα διαδρομή 1-3 ώρες με λεωφορεια καθ’ εκάστην, μου έκανα “ξενάγηση”, για να περάσει η ώρα. και είναι απίστευτο τί ανάκαλυπτα, προσπαθώντας να μαγέψω τον φανταστικό ξένο, μαζί του. την αρχιτεκτονική των Εξαρχείων, τη μιζέρια των δημοσίων κτιρίων, τα νοερά όρια ανάμεσα στις γειτονιές, αλλά ΚΑΙ τί σήμαιναν, κ.α. κι ο άτιμος δεν έβγαζε και το σκασμό, να με αφήσει να σκεφτώ και τίποτα δικό μου. (λέγεται και ψυχαναγκαστική διαταραχή). Λίγο πριν το 04 που άρχισε η μανία, με τους οδηγους πόλης όμως, διαπίστωσα ότι αναπαρήγαγαν κάτι παρεμφερές και άλλαξα επάγγελμα…

  6. Marcel, αυτή η όμορφη υποκειμενικότητα, που τόσο έχει χωρέσει σε αιώνια γραπτά, που τόσο έχει τρυπώσει, ανελέητα σε δρόμους και αγάπες, αφήνεται και πάλι να χυθεί, ανηλεής και πάλι, στο τρύπιο παρόν (αυτό που το υπέροχο που λες) και μόνη, πιο μόνη λέω από ποτέ, να βρει τον κόσμο που της ανήκει. Γιατί η υποκειμενιότητα, όπως και η ρουτίνα, είναι του καθενός ο χώρος. Κι εσύ ξέρεις τέτοιους χώρους σε κάτι άλλο να τους μεταμορφώνεις. Ζηλεύω το μυστικό σου…

  7. Μαρία…
    Για το μόνο που είμαι σίγουρος, είναι ότι τον μάγεψες τον ξένο… Που έφυγε απ’ τη φαντασία ήδη. Και πάει. Ή έρχεται… Παντού κι αυτός, όπως η καθημερινότης τούτης της πόλης (μας)…

  8. Καλώς ήρθες, roadartist! Χαίρομαι ειλικρινά που σε βλέπω εδώ, έστω και υπό τους ήχους των πρωινών μου γλυκόλογων… :-)

  9. Εύα, καλημέρα κι από δω.
    Κρίμα για τα τσιγάρα και το τζιν τόνικ (στο Λονδίνο δεν έμαθες τίποτα;;;)… Ξέρεις πόσο την αλλάζουν την καθημερινότητα; :-))

    Να είσαι καλά!

  10. Α, μάλιστα, η ‘αγία κάθε μέρα’. Αυτή, λοιπόν, είναι μια ευλογημένη Κυριακή. Είμαι λίγο άρρωστη. Τόσο όσο να μη βγω. Τόσο όσο να μείνω σπίτι και να επισκεφτώ τους φίλους bloggers και να δω τι θαυμαστό γίνεται εδώ μέσα. Νομίζω ότι, όταν θα ολοκληρώσω τις επισκέψεις, θα πάω σπίτι να γράψω κάτι γι’ αυτή την υπέροχη καθημερινότητα που είναι τόσο διαφορετική κάθε μέρα.

  11. Καμιά φορά αυτές οι “αρρώστιες” έχουν περισσότερο λυτρωτική λειτουργία! Ειδικά αν η κατάληξη των ημερών στις οποίες εμφανίζονται, οδηγεί σε λίγο χαρτί γραμμένο…

    Γεια και χαρά και από δω!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s