Late Love – Jackie Kay

τζάκι κ�ι - late love

Πώς περπατούν αγέρωχα, οι ερωτευμένοι,
Πόσο ψηλά ανεβαίνουν, ευτυχισμένοι εαυτοί,
Με τα μαλλιά τους λαμπερά και με το σώμα τους να καίει απ’ το φως.
Λησμονημένο έχουν πια αυτό που πρότερα υπήρξαν.

Πόσο μοιάζουν προστατευμένοι μόνο για τούτη τη στιγμή.
Πόσο σπουδαίοι έχουν γίνει -κρυφές ζωές, πέρα
Απ’ την τάξη των πραγμάτων, τα ζοφερά του κόσμου τούτου.
Κάθε καμπάνα, πια, βροντοχτυπά έναν καινούριον ήχο.

Σκοτεινιασμένοι, πόσο, οι πιο πολλοί που έρωτα δε ζούνε.
Κουρέλια ρούχα που φορούν, το σώμα τους θαμπό που είναι’
Πόσο κουβάρια μοιάζουν μ’ ανάκατα μαλλιά’ πόσο βαριοσέρνονται
Πέρα δώθε στους δρόμους και με βροχή ακόμα,

Φέρνοντας μια θύμηση εμπρός τους, ενός φιλιού σε σκοτεινό σοκάκι,
Ενός αγγίγματος σε κάποιο αποδυτήριο, αν τυχεροί υπήρξαν, μιας ευτυχούς αναμονής
Του χτύπου τηλεφώνου, ίσως, μικρή μου.
Το παρελθόν με τη βελούδινη ορμή, τη μυστική σιωπή του

Μίλια μακριά, σκοτεινιάζει πια, μες στη μέρα που αργοσβήνει.

Απόδοση: Δημήτρης Αθηνάκης

Επιμέλεια Μετάφρασης: Εύα Εξάρχου

(στην οποία και είναι αφιερωμένο γιατί με βοήθησε να δω και να διορθώσω…)

19 thoughts on “Late Love – Jackie Kay

  1. Τι να πω πια γι’ αυτό το ποίημα …
    (μόνο μια μικρή ένσταση έχω στην προτελευτέα γραμμή …
    θα το ξανασκεφτώ και θα επανέλθω – αλλά σε παρακαλώ καθόλου μην το θεωρήσεις κριτική ή διόρθωση … είμαι great fan σου, άλλωστε :-))
    καλημέρα!!!

  2. πολύ πρόχειρο … και ξαναλέω γλυκά σε παρακαλώ μην το δεις ως διόρθωση … :-)

    το παρελθόν με τη βελούδινη ορμή, τη μυστική σιωπή του,

    μίλια μακριά, σκοτεινιάζει πια, μες τη μέρα που αργοσβήνει.

  3. Καλημέρα, Εύα μου.
    Για το ποίημα ας μην πούμε τίποτα.
    Για τη διόρθωση, όμως, ειλικρινά σ’ ευχαριστώ! Έγινε κιόλας γιατί απλώς είχες δίκιο. Και μπήκαν και τα απαραίτητα credits! ;-)

    Πολλά-πολλά φιλιά.

  4. ευχαριστώ για την αφιέρωση!
    όσο για τις τελευταίες γραμμές, μην ξεχνάς είχαν εμπνεύσει μαζί με τις λέξεις σου και μια μικρή ιστορία …
    θέλω να πω, αυτό το ποίημα, … αλλά είπαμε για το ποίημα δεν λέμε τίποτα …
    Πολλά φιλιά και καλή συνέχεια
    ΥΓ 1 (τα τσιγάρα κάνουν πολύ πολύ κακό (αλήθεια) – στα λονδίνα αγάπησα τη μπύρα)
    ΥΓ 2 (και να ξέρεις καθόλου δεν μου αρέσει να διορθώνω, ιδιαίτερα εσένα)

  5. Από κει μου είχε κολλήσει τελικά αυτό το ποίημα! Λεζάντα σ’ εκείνη την ιστορία ήταν… Έχεις δίκιο!

    Και για όλα τα παραπάνω, τις διορθώσεις σου τις χρειάζομαι… Bear that in mind…

  6. Πολύ όμορφο Δημήτρη… Και το ποίημα, και αυτό που έγινε με την “διαδραστική” χημεία ανάμεσα σε σένα και στον αναγνώστη… Η τεχνολογία δίνει πια εξαίρετες ευκαιρίες για μια τέτοια δυναμική της ποίησης… Απλά θέλει κιόλας έτσι όπως εκτίθεται ο δημιουργός να είναι και αρκετά σεμνός (και σέβεται αρκετά τον εαυτό του) ώστε να έχει αυτιά να ακούσει το κοινό. Ήμουνα σίγουρος ότι εσύ το έχεις αυτό – μού το απόδειξες για άλλη μια φορά σήμερα.Thanx!

  7. Δημήτρη μου, καλησπέρα. Μπορεί να χανόμαστε, αλλά εγώ τουλάχιστον ξεκλεβω χρονο για να σε παρακολουθώ. Και ομολογώ ότι τα καταφέρνεις θαυμάσια.
    Για το ποίημα μιλησαν οι προηγουμενοι φίλοι, ειναι ούτως ή αλλως πολύ πολύ ομορφο…. Ηθελα απλώς να σε παρακαλέσω , αν και εφόσον το επιθυμείς, να υπογράψεις το petition για τους εξαθλειωμένους πολιορκημένους της Γάζας. Είναι στο κατω μερος του κομματιου μου για τη Γάζα…θα το δεις…. επισης εχουμε κι ενα σάιτ μιας κοπέλας από τη Γάζα που μπορεί καπως να βοηθήσει. Είναι σο σχολιο του Philos,πάντα στο κομματι μου για τη Μεση Ανατολή
    Συγγνωμη για την παρεμβαση, δεν το συνηθίζω, αλλα πρέπει να μαζευτουν υπογραφές πολλές
    σε ευχαριστώ θερμα
    ριτς

  8. Θείε Pilgrim, καλημέρα. Αυτή η “διαδραστικότητα” δεν είναι και ο βασικός λόγος που είμαστε εδώ; Άλλωστε, ένα ποίημα είναι Ο λόγος για να έρθουν σε επαφή άνθρωποι τριγύρω του…

    Για τα άλλα, φέρνω το καπέλο μου λίγο πιο κάτω…
    Να είσαι καλά, pilgrimάκο μου!

  9. Ρίτσα μου, καλημέρα! Άσχετα από τα σχόλια που δηλώνουν ξεκάθαρη “παρουσία”, διαβαζόμαστε σε κάθε ευκαιρία έτσι κι αλλιώς! Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

    Όσο για το ζήτημα που μου αναφέρεις, έχω υπογράψει μετά βαΐων και κλάδων ήδη…

    Άντε, να βάλουμε όλοι ένα χεράκι, ε;

    Πολλά-πολλά φιλιά και σ’ ευχαριστώ!
    [Και να παρεμβαίνεις’ χρειάζεται πολύ…]

  10. Ω ευγενικοί μου άνθρωποι

    η ζωή είναι σύντομη…

    αν ζούμε, ζούμε για να πατήσουμε

    πάνω στα κεφάλια των βασιλιάδων*

    SHAKESPEARE

    Ερρίκος VI

    *βασιλιάδες στο ποστ είναι όλοι οι βασιλιάδες-δημοσιογράφοι των δελτίων σκουπιδοειδήσεων της ελληνικής τηλεόρασης, όπου όταν δεν έχουνε τί να πουλήσουνε, πουλάνε τους ίδιους τους εαυτούς τους!

    ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΠΑΝΤΟΥ

    http://www.greendim.blogspot.com

  11. Δημήτρη μου sorry αλλά δεν μου αρέσει το ποίημα. Δεν σε στεναχωρώ έτσι; Άλλωστε δεν είναι θέμα μετάφρασης. Απλά μου φαίνεται πολύ συνηθισμένο.
    Μετά από τη δική σου ανάρτηση ξεκίνησα να διαβάζω την Τρομπέτα. Το μεγάλο όπλο της Τζάκι Κέι είναι το ύφος της. Χάρη σ’ αυτό, ένα βιβλίο χωρίς πλοκή καταφέρνει να διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Μεγάλο κατόρθωμα.Έχεις δίκαιο: Η μετάφραση είναι εξαιρετική.
    Εστω και με καθυστέρηση απάντησα στην πρόσκλησή σου.

  12. ωθούμενη από τη γνωστή μου περιέργεια, στο πρωτότυπο, νομίζω πως η συγγραφέας παίζει με το “late”, με όλες τις πιθανές έννοιες, και με κάποιο χιούμορ. δες το κι έτσι π.ε. και θα δεις πως δεν είναι τόσο συνηθισμένο
    από το ίδιο σάιτ σταχυολογώ και τη φράση wasted love is like wasted food, it won;t feed anybody, που επισημαίνω και σαν “γυναικεία” αντίληψη, απ΄ όπου καλό θα ήταν να διδαχτούν οι συνελληνίδες μαιναδίτσες, σαν μάθημα λυρισμού και επίγνωσης του φύλου, πέρα από φανατισμό και πέρα απ τη Δύση και τα κρείττω και τα χείρω (από ορθογραφία μην ψάχνεις) αυτά τα διπλά με μπερδεύουν παντα… διόρθωσέ τα Δημήτρη, αμα είναι λάθος, να μαθαίνω

  13. Greendim, δεν χρειάζεται, νομίζω, να το διαδώσουμε. Διαδίδεται από μόνο του… Ή από μόνοι τους…

  14. Παράξενε Ελκυστά, δεν με στενοχωρεί καθόλου! Πώς είναι δυνατόν, άλλωστε; Το γούστο είναι, όπως έχει πει και ο μισητός μου Χέγκελ, η υποκειμενική αντίληψη του ωραίου.
    Αλλά λάβε υπόψη σου, έτσι για τη δεύτερη ευκαιρία, βρε αδερφέ, το ωραίο σχόλιο της Μαρίας, που σου απευθύνεται, έτσι κι αλλιώς!

    Η “Τρομπέτα” παίζει ακόμη μες στ’ αφτιά μου… Δυνατά και δυνατά και δυνατά…

    Καλησπέρα και πολλά φιλιά.

  15. Μαρία…
    Αυτό το “συνελληνίδες” κάτι μου κάνει! ;-)
    Από τα κρείττω στα χείρω, γιατί είμαστε και της Θεολογικής, βεβαίως-βεβαίως! Και το μη χείρον, βέλτιστον ή…κράτιστον, ως το πιο ανόητο άλλοθι που ακούγεται τριγύρω. Συνειρμικά και μόνο… Έτσι.

    Καλησπέρα.

    [wasted love, wasted food και το “fast” ταιριάζει πού και πού… Αν και σ’ αυτές τις περιπτώσεις, είναι το αιτούμενον, n’est_ce pas?]

  16. οι μπλογκολόγοι του μέλλοντος θα τραβάνε τα μαλλιά τους, βαβέλ το κάναμε αλλά de gustibus et coloribus non est disputandum. et oui c;est vrais pour les petites salomees. (οι τόνοι παλι πώς μπε?)

  17. Βαβέλ και πάλι Βαβέλ…
    Γιατί μπορεί να non est (non sit πάει κανονικά ως υποτακτική με το “να”, αλλά…) disputandum, ωστόσο αυτός παραμένει ο στόχος μας για τους μπλογκολόγους… Όχι; ;-)

  18. Πιο πολύ σ’ όλο αυτό μου αρέσει η συνεργασία και η αποδοχή. Όπως λέει ο προσκυνητής, ο δημιουργός που είναι σεμνός είναι εκείνος που σέβεται τον εαυτό του.

  19. Η συνεργασία και η αποδοχή, λοιπόν, ως ζητούμενο! Έχεις δίκιο, Γιούλη.
    Ας έχουμε ανοιχτά τα μάτια μας…
    Σε ό,τι έρχεται και, βεβαίως, σε ό,τι φεύγει…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s