έρως – helmut krausser

 

Μετάφραση: ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΜΠΟΡΗ

Επιμέλεια Μετάφρασης: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΘΗΝΑΚΗΣ

Σελίδες: 448

ISBN: 978-960-518-333-2

Τιμή: 19,00€

Εκδόσεις Ίνδικτος
 

Ο Αλεξάντερ Φον Μπρύκεν, τις νύχτες των βομβαρδισμών κατά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, γνωρίζει τη Σόφι. Αυτός είναι γόνος μιας οικογένειας εργοστασιαρχών, ο πατέρας του συναναστρέφεται τους μεγάλους του ναζιστικού καθεστώτος. Οι γονείς τής Σόφι εργάζονται στα εργοστάσιά του. Αρχικά, τα παιδιά ένωσε η στενότητα του καταφυγίου των αεροπορικών επιδρομών. Ωστόσο, ένα φιλί από τη Σόφι δίνεται μόνο έναντι χρημάτων. Απʼ την άλλη, ο Αλεξάντερ Φον Μπρύκεν είναι πλούσιος και του έχει μείνει μια ολόκληρη ζωή μπροστά του. Και σʼ ολόκληρη τη ζωή του παρέμεινε απόλυτα παθιασμένος με τη Σόφι.

Το Έρως αφηγείται την ιστορία ενός ανεκπλήρωτου πάθους: Πού τελειώνει η παντοδυναμία, όταν μετατρέπεται σε αδυναμία; Ο Αλεξάντερ Φον Μπρύκεν μπορεί να εκπληρώσει κάθε του επιθυμία, εκτός από μία. Χρησιμοποιεί την περιουσία του για να δημιουργήσει μια άλλη ζωή, – να συντροφεύει και να επηρεάζει. Το Έρως ακολουθεί δύο ανθρώπους σʼ ένα παιχνίδι κρυφτό, διασχίζοντας τη Γερμανία κατά τη μεταπολεμική περίοδο – κι εξιστορεί μία δεκαετή συναρπαστική ιστορία ενός κυνηγού και του αξιολάτρευτου θηράματός του: ένα μυθιστόρημα για την αγάπη και το θάνατο.

 

«Ένα μυθιστόρημα για τα λεπτά όρια μεταξύ αγάπης, πάθους και ψευδαίσθησης, για την ανατομία των εμμονών και, συνάμα, για τον καταστροφικό εικοστό αιώνα. Με το Eros, ο Helmut Krausser έχει γράψει ταυτόχρονα το πιο δυνατό, το πιο ευαίσθητο και το πιο ποιητικό του μυθιστόρημα: Ένα σπουδαίο βιβλίο».
Daniel Kehlmann
Συγγραφέας της Μέτρησης του Κόσμου

«Δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτε περισσότερο από τη λογοτεχνία».
Frankfurter Rundschau
 

10 thoughts on “έρως – helmut krausser

  1. πω πω, ποσο καιρο προσπαθω να αφησω μυνημα σε προηγουμενο ποστ σου!!! επιτελους τα καταφερα!!!
    το βιβλιο που περιγραφεις σιγουρα θα το διαβασω!

  2. @κοπρόγατα:

    μ’ ανησυχεί αυτό που λέτε! Τι να συμβαίνει άραγε;

    @Αλέξανδρος + κοπρόγατα:

    Αξίζει τον κόπο αυτό το μυθιστόρημα. Αξίζει, μεταξύ άλλων πολλών, για να δει κανείς και πώς χτίζεται και η σύγχρονη γερμανική λογοτεχνία, που έχει κάπως ατονήσει, μετά από τα μεγαθήρια της λογοτεχνίας τού προηγούμενου και του προ-προηγούμενου αιώνα. Κι είναι και μια ερωτική/παθιασμένη ιστορία, που θυμίζει και λίγο το “Παλιοκόριτσο” τού Λιόσα, κατά έναν τρόπο.

    @Ανιψιά τής Τόνι Μόρισον:
    Αλάργα, αλάργα, κυρία μου…

    Καλημέρα σ’ όλη την παρέα!

  3. Ο,τιδήποτε καλό προέρχεται από την (άδικα παραμελημένη κατά τη γνώμη μου) σύγχρονη γερμανική λογοτεχνία είναι ευπρόσδεκτο.

  4. Ναυτίλε, καλή σου μέρα.
    Η γερμανική λογοτεχνία, όσο μπορώ να μιλήσω γι’ αυτήν, στην προσπάθειά της ν’ αναμετρηθεί με το ίδιο της (μεγαλειώδες) παρελθόν, να ξορκίσει κάποια κομμάτια τής ιστορίας της, αλλά και ν’ ανταγωνιστεί τις άλλες λογοτεχνίες, πολύ συχνά καταφέρνει να παραδώσει σπουδαία αποτελέσματα. Ένα από αυτά είναι και το Έρως.

    Καλή ανάγνωση και καλή ξεκούραση σε όλους και όλες.

    Εμείς παραμένουμε στη φύλαξη των Θερμοπυλών. Χωρις διόδια και Μαλλιακούς!

  5. Καλησπέρα Δημήτρη. Πέρασα να πω μια καλησπέρα. Είσαι καλα ; Χαθήκαμε, οπως χάνονται οι ανθρωποι συνήθως.
    ριτς

  6. Καλησπέρα, Ρίτσα μου. Όλα καλά, μάλλον…
    Ναι, χαθήκαμε όπως χάνονται οι άνθρωποι συνήθως (στην Αθήνα).
    Με διάθεση γκρίνιας απλώς, σε φιλώ.

    Ελπίζω να ‘ναι όλα καλά και για σένα.

  7. κατ΄αρχήν όσο το διάβαζα νόμιζω ότι από κάπου θα βγεί σκόνη, θα με πιάσει αλλεργικό και θα φτερνιστώ, υπό τας περισπωμένας και τας δασείας… αλλά δεν

    κατακαημένη γηραιά ήπειρος, αρχής γενομένης από την Δία, όλοι κάτι έχουν να της προσάψουν, για κάτι να πληρώσει, κάπου να απολογηθεί. και στο τέλος ρίχνει τα τείχη και βγαίνουν όλα τα άπλυτα στη φόρα. Αλλά αν μη τι άλλο, προσπάθησε. Και οι “θύτες” γίναν θύματα της ενοχής. Ο Θυρωρός της Νύχτας, Οι Ζωές των Αλλων, Ο Λιόσα, Ο Κούντερα κλπ κλπ. Πολύ νέα ματιά, μ΄ άρεσε που διέτρεχε όλη αυτή την ιστορία.

    Άλλά και τα Φολκς-Βάγκεν και η φιλοσοφία είναι, δικά της παιδιά, και ταξιδεύουν ακόμα Λονδίνο-Αμστερνταμ ή Βερολίνο.

    Κατά τα άλλα, επιμελώς-ατημέλητο, όπως του ταιριάζει

    (διαφωνώ ως προς την εκτίμηση ότι ο στόχος είναι ένα μυθιστόρημα, ή η συγγραφή, ή η διαιώνιση του. πιστεύω ότι ο στόχος είναι η εκπλήρωση ενός χρέους, κληρονομημένου, από τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο και την θρησκευτική παιδεία των Γερμανών, μια ενοχή που κοιτάζεται στον καθρέφτη της λογοτεχνίας και βγαίνει τρυφερή και καλαίσθητη πίσω από την ψυχρή επιφάνεια)
    και για να το συμπυκνώσω “Γερμανικός Ρομαντισμός”/”Ισπανική Υποχώρηση”/είναι φράσεις-που μας πληγωσαν/και ποτέ δεν μας χρησίμευσαν. που λέει και η Λένα Πλάτωνος

  8. Θύτες, θύματα, κληρονομιά.
    Παντού θάνατος μυρίζει.
    Και εκπλήρωση ενός χρέους.
    Έτσι ή αλλιώς.

    [Συμπληρώνω: οι Αυστριακοί βράβευσαν το Day -βλογάω γένια, αλλά δεν μπορώ ν’ αποφύγω την αναφορά- ως το καλύτερο Ευρωπαϊκό μυθιστόρημα για το 2007… Αν σκεφτεί κανείς (και) τη θεματολογία του…]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s