And Ut Pictura Poesis Is Her Name – John Ashbery

Δεν μπορείς να το ξαναπείς έτσι πια.
Αν σκοτίζεσαι για την ομορφιά πρέπει να
Βγεις στην ανοιχτή θέα, στο σαφές,
Και να ξαποστάσεις εκεί. Βέβαια ό,τι παράξενο κι αν σου συμβεί
Είναι στο παιχνίδι. Το ν’ απαιτείς περισσότερα απ’ αυτό θα ’ταν παράξενο
Εκ μέρους σου, εσένα που ’χεις τόσο πολλούς θιασώτες,
Ανθρώπους που σε θαυμάζουν κι επιθυμούν
Να κάνουν πράματα για σένα, αλλά σκέφτεσαι
Ότι δεν είναι σωστό, που αν στ’ αλήθεια ήξεραν ποιος είσαι…
Αρκετά πια με την αυτοανάλυση. Τώρα,
Σχετικά με το τι να βάλεις στη ζωγραφική τού ποιήματός σου:
Τα λουλούδια είναι πάντοτε όμορφα, ειδικά τ’ αγριοστάφυλα.
Ονόματα αγοριών που κάποτε γνώρισες καθώς και τα έλκηθρά τους,
Οι φωτοβολίδες είναι μια χαρά – υπάρχουν ακόμα;
Υπάρχουν ένα σωρό άλλα πράματα της ίδιας συνομοταξίας
Όπως όλ’ αυτά που ανέφερα. Τώρα πρέπει κανείς
Να βρει μερικές σημαντικές λέξεις, και πολλές χαμηλών τόνων,
Μερικές που ν’ ακούγονται νωθρές. Με πλησίασε
Για ν’ αγοράσει το γραφείο της. Ξαφνικά ο δρόμος γέμισε
Μπανάνες και δαιμονιώδεις θορύβους από γιαπωνέζικα όργανα.
Μονότονες μαρτυρίες σκορπίστηκαν ένα γύρω. Το κεφάλι του
Κλειδώθηκε στο δικό μου. Γίναμε τραμπάλα. Κάτι
Θα πρέπει να γραφτεί για το πόσο αυτό σ’ επηρεάζει
Όταν γράφεις ποίηση:
Η υπέρτατη απλότητα ενός σχεδόν άδειου μυαλού
Που συγκρούεται με τις οργιαστικές, σαν του Ρουσσώ περικοκλάδες απ’ τον πόθο του να μεταδώσει
Κάτι ανάμεσα στις ανάσες, έστω και μόνο για χάρη
Των άλλων και του πόθου τους να σε καταλάβουν και να σ’ εγκαταλείψουν
Γι’ άλλα κέντρα μετάδοσης, έτσι που η κατανόηση
Μπορεί να ξεκινήσει, και κάνοντάς το αυτό ν’ ακυρωθεί.

Μετάφραση: Δημήτρης Αθηνάκης

Με μια προσεκτική διόρθωση απ’ τη Μαρία και μ’ ένα ευχαριστώ.

[Η υπογράμμιση στο ποίημα …δική μου]