αμνησία

4602446-md

Όταν θλιμμένη κοιτούσες
τον καθρέφτη σου
φορώντας εκείνο το φόρεμα
-το κίτρινο και ξένο-
ο κόσμος δίπλα σου
γινόταν λίμνη

[καθώς και οι ωδίνες
γίνονταν οδύνες και
κενό]

Πάνω στα νερά της λίμνης
έβλεπα το είδωλό μου
και
τη σύσπαση στο πρόσωπό μου
την πέρασα για
ζωή
παραγεμισμένη με
ζωή

[τώρα οι τάφοι σκεπάζονται με
βότσαλα και αχινούς
μιας και τα κεριά στεριώνονται καλύτερα]

Ποια ησυχία μάς αποκεφάλισε;

5 thoughts on “αμνησία

  1. Όμορφη η νέα εμφάνιση του μπλογκ.
    Σε ότι αφορά το ποίημα δίκιο έχεις: η ησυχία μας αποκεφαλίζει. Η ησυχία που ηχεί εκκωφαντικά μέσα μας. Μέρα καλή

  2. οντως ωραιο το new look.

    τι ποιημα ειναι αυτό; πάλι ερωτευμένος είσαι; :Ρ

    Και τι φρύδι ειναι αυτό που χει ο πιτσιρικάς στη φωτό; ?!?!?

  3. δεν έχω τι να γράψω…ίσως μόνο αυτό:
    το νερό κυλάει χαράζοντας στο χώμα διαμάντια…τις λέξεις σου

    Τα σέβη μου, φίλε Αθηνάκη

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s