περιεχόμενα λαιμητόμου

dsc01889

Στο πέρα δώθε των σφυγμών, στο έλεος του θανάτου, μη φοβηθείς να σκύψεις, τη φλέβα που σε γένναγε μη φοβηθείς να γλύψεις. Δεν είμ’ εγώ, δεν είσ’ εσύ, κανείς δεν είναι γύρω. Μα ποιος σε δένει στους σφυγμούς, ποιος σε κρατά απ’ το χέρι, ποιος βάζει μέρες στον καιρό; Τι μένει, πες, πες μου τι μένει αθέατο ακόμα. Κι ας μην το βάρος που τραβάς κόκκινο δεν παίρνει. Μη λησμονήσεις τον καιρό, το έλεος μη χάσεις, κι εδώ το μέρος ανάδελφο αν μείνει, μη με ξεχάσεις στις πάρωρες αναμνήσεις, μη φοβηθείς και μη χαθείς, μη ρεύσεις λιωμένος πάλι, γιατί

θα σε γλιτώσει ο χαμός, θα σε ποτίσει λάσπη.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s