Σενάρια | Δημήτρης Μητρόπουλος

«Ο καβγάς για το νόμισμα μπορεί να λειτουργήσει ως συνθήκη διάσπασης του ΣΥΡΙΖΑ. Η διάσπαση των κομμάτων είναι, άλλωστε, σταθερά της πολιτικής περιόδου που άρχισε με το Μνημόνιο. Φυσικά, οι διαφορετικές τάσεις – η περίπτωση του ΠΑΣΟΚ της χρυσής εποχής – δημιουργούν πλειοψηφική αύρα αν ο αρχηγός μπορεί να τις χειριστεί. Ούτως ή άλλως, το σενάριο αυτό φαίνεται ενδιαφέρον.»

via Σενάρια.

[Προβολείς] Παγκόσμιο ρεκόρ ελεύθερης κατάπτωσης | Ρούλα Γεωργακοπούλου

[Προβολείς] Παγκόσμιο ρεκόρ ελεύθερης κατάπτωσης.

Λοιπόν θα το πω κι ας έρθουν εδώ οι σύλλογοι ερασιτεχνών αλεξιπτωτιστών να κάνουν παράσταση διαμαρτυρίας. Βρε, δεν πάει να έρθουν κι αυτοί που κάνουν σούζες, ποδήλατο με αμολητά τα τιμόνια, παραπέντε πλαγιάς ή παρατέταρτο; Μου είναι αδύνατον να χωνέψω πώς μια ολόκληρη υδρόγειος με τα προβλήματά της, τους μεσημβρινούς της, τους παράλληλούς της και τα όλα της σταμάτησε να περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της για χάρη ενός ψώνιου. Εβλεπα τη μανούλα του Φέλιξ Μπάουμγκαρτνερ να τον παρακολουθεί καμαρωτή και καλομακιγιαρισμένη κι έτσι μου ‘ρχόταν να την καταγγείλω στη UNICEF για έκθεση ανηλίκου σε κίνδυνο και διευκόλυνση σε αλλότρια ακολασία. Αυτή, δεν μπορεί, κάτι πολύ χοντρό πρέπει να του είχε κάνει όταν ήταν μικρός για να αποφασίσει τώρα, στα σαράντα φεύγα του, να τζαρτζαριστεί με τη στρατόσφαιρα και να ανοίξει κι άλλη τρύπα στην τρύπα του όζοντος.

Να μη σας πω τώρα πόσες φορές έχω σπάσει εγώ από μόνη μου το φράγμα του ήχου και της εσωτερικής οιμωγής, χωρίς μάλιστα ένα ειδικό μπουφάν να με προφυλάσσει από την ανάφλεξη που προκαλεί η τριβή στην γκλίτσα του τσομπάνη. Οσοι το έχουν δοκιμάσει ξέρουν πολύ καλά για τι πράμα μιλάμε. Είναι πολύ σκληρό το άτιμο το ξύλο της φυλλοβόλου κρανιάς, εξού και δεν ακούει διόλου τυχαία στο χαϊδευτικό «κόκαλο».

Αλλά και το εγχείρημα του Φέλιξ δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι είναι εντελώς ασπόνδυλο και πως στερείται συμβολισμών. Ενα μικρό πήδημα για την ανθρωπότητα κι ένα τρισμέγιστο σαλτάρισμα για τον άνθρωπο. Αρξασθαι.

[Διαστάσεις] Το στοίχημα της γενιάς τους – Κόσμος

[Διαστάσεις] Το στοίχημα της γενιάς τους – Κόσμος.

 

Του Μιχάλη Μητσού

“Αν παραλάμβανε εκείνος το Νομπέλ, δεν θα έλεγε τετριμμένα πράγματα ούτε θα παίνευε το σπίτι του, αλλά θα συμπλήρωνε το σκεπτικό της Επιτροπής διατυπώνοντας ιδέες για το μέλλον της Ευρώπης. Και ιδέες έχει πολλές. Γιατί η Ευρώπη είναι δικό του στοίχημα, στοίχημα της γενιάς του.

Θα μπορούσε μάλιστα να μην πάει μόνος του στις 10 Δεκεμβρίου στο Οσλο. Θα μπορούσε να συνοδεύεται από έναν άλλο κοσμοπολίτη, έναν άλλο παθιασμένο Ευρωπαίο, που κατά σύμπτωση είναι γεννημένος την ίδια χρονιά με εκείνον, το 1929: τον Τζορτζ Στάινερ. Εξηγώντας πριν από μερικά χρόνια σ’ έναν ιταλό δημοσιογράφο γιατί επέλεξε να ζήσει στην Ευρώπη, παρόλο που σπούδασε στην Αμερική και ζουν εκεί τα παιδιά του και τα εγγόνια του, ο Στάινερ ανέφερε δύο λόγους: «Ο ένας είναι η αγάπη μου για τις γλώσσες. Ο δεύτερος, πολύ βαθύτερος και πιο αποφασιστικός, έχει να κάνει με τις εβραϊκές ρίζες μου: το να μείνω σε ένα μεγάλο αμερικανικό πανεπιστήμιο, μου έλεγε ο πατέρας μου, θα σήμαινε πως νίκησαν οι Ναζί, οι οποίοι είχαν ορκιστεί πως κανείς Στάινερ δεν θα διδάξει ποτέ σε ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο».

Δύο 83χρονοι, ένας Γερμανός κι ένας Εβραίος, να παραλαμβάνουν το Νομπέλ Ειρήνης στο όνομα της Ευρώπης: είναι ανατριχιαστικό, είναι συγκλονιστικό, είναι η ουσία του οράματος του Σουμάν, του Μονέ και του Σπινέλι.”