Pitchfork (Killers, M83), Jumping Fish x 2 (The Boy, Κυριακίλα) και Trentemøller «Lost»: Τι άκουσα σήμερα, πώς την άκουσα και πώς θα κλείσω τ’ αυτιά μου για αύριο

1. Listen: The Killers and M83: «Shot at the Night» (click)

2.

3. Ακούστε το νέο άλμπουμ του THE BOY «Meet the angels» (click)

4.

και
5. Στην αναμονή γι’ αυτό:

1229816_10201875608552782_1668741364_n

πού πάει η μουσική όταν καίγεται, μπαμπά;

[ πού πάει η μουσική όταν καίγεται, μπαμπά; η μουσική· τσαφ· οχτώ χρόνια συλλογής και περισυλλογής, μετατροπών και μετατροπών σ’ ένα άγνωστο σύμπαν· βγήκε το νέο άλμπουμ; λίκαρε; το πρόλαβες; πού θα το βρω; να περιμένω στην ουρά; σ’ αρέσει; να σ’ το κατεβάσω; οχτώ χρόνια απόλυτα ψηφιακής μουσικής· η μουσική για το πρωί, το μεσημέρι, το απόγευμα, η μουσική για το βράδυ· η μουσική για κείνο το πάρτι (που δεν πήγες), για το άλλο (που δεν σε κάλεσε), για το τρίτο (που σε παρακαλούσε να κάνεις)· η λίστα για ένα-τσιγάρο-δρόμος και για το δρόμο τον λιγότερο ταξιδεμένο· το podcast της μουσικής που ήθελες ν’ αφιερώσεις σ’ εκείνη την εκπομπή σου, η κακή ποιότητα από το YouTube, αλλά πού να τρέχεις τελευταία στιγμή ν’ αγοράζεις, να κατεβάζεις; οχτώ χρόνια απόλυτα ψηφιακής μουσικής συλλογής· οι Radiohead που πέρασαν από τα cd στα λίγα mbs των χαμηλότερης ποιότητας mp3, και τα b-sides τους (που ποτέ δεν θυμόσουν απέξω)· οι Arcade Fire που, όταν τους πρωτοάκουσες, έβαλες τα δυνατά σου να μην καπνίσεις για όσο κρατούσε το άλμπουμ· η Patti Smith που ήθελες να ξεπεράσεις και οι Smiths που δεν ξεπέρασες ποτέ· ο Elvis που στεκόταν ανήκουστος, αμόλυντος και άχραντος για χρόνια· οι λίστες που έκανες για να ξενερώσει («οι Arctic Monkeys είναι αμήχανοι», έλεγε), και οι λίστες που δεν έκανες για τον ίδιο λόγο· ο Aphex Twin, αλλά και η trash pop της ζωής σου· οι λίστες που ήθελες να μην ξενερώσει («the_night_is_still_niel_young»), και που ξενέρωνε· οι λίστες που σ’ ερωτευόταν· οι λίστες για το αυτοκίνητο, το χειμώνα και το καλοκαίρι· η άνοιξη της λίστας, κι ένας χειμώνας της Πράγας· τα mp3 του Βερολίνου, και τα soundtrack από ταινίες που δεν είχες δει, αλλά είχες φανταστεί από τη μουσική τους· οι φάκελοι με τα ωραιότερα εξώφυλλα των δίσκων κάθε χρονιάς· η κλασική μουσική που σου είχε χαρίσει ―άλλη περίπτωση εκείνη― και δεν άκουγες, γιατί το πιάνο σε ανατρίχιαζε και το τσέλο σ’ έκανε να βλαστημάς την ομορφιά· η Βίσση και ο Ρουβάς, ο Θηβαίος και οι Τερμίτες· η new wave των 80s («άκου South of No North, ρε»)· οι λίστες της ντροπής, οι λίστες του Σίντλερ και οι λίστες για να εντυπωσιάσεις (ήθελες σώνει και καλά· τα κατάφερες)· οχτώ χρόνια απόλυτα ψηφιακής μουσικής· ο φάκελος με όλες τις βερσιόν του «House of the rising sun» (οι Bon Jovi για κλάματα σ’ αυτό το κομμάτι) και με τα 100 καλύτερα των 90s· εκείνος ο φάκελος με τα ομορφότερα λαϊκά (η Καίτη Ντάλη πρώτη πρώτη) και με τα θεατρικά του Γιώργου Μαρίνου· ο Χατζιδάκις όλος, και ο Σαββόπουλος· λίγος Λοΐζος και πολύς, αν όχι όλος, Κραουνάκης· το 2010 της ντροπής και το 2000 της αγάπης· ο «dose_pono» και ο «jazz_for_a_lazy_day» (που τον άκουσες μισή φορά)· «μαλάκα, κατεβαίνει η Björk πιο σιγά κι από το δείκτη ανεργίας»· «ρε συ, βάλε στο dropbox κάτι, πώς θα περάσω το βράδυ στο ΚΤΕΛ;»· «λύσσαξες με τον Talabot, βάλε και κάτι άλλο»· «ο Jaar είναι λίγο καλύτερος από τον Fout Tet, αλλά ο Burial αντιστέκεται»· η λίστα για να ’ρθω σε βρω, ο φάκελος για τον τσάμπα κόπο· τα ρεμπέτικα με το κρίτσι κρίτσι, τα ερωτικά για το πίτσι πίτσι και ένα podcast του θυμού· εσύ, αυτός, αυτοί, αυτές, αυτά· εκείνος και εκείνος· και τα μυστήρια· «δεν μου αρέσουν οι νέοι National, είναι ό,τι τα tweets για τον Γιώργο Βέλτσο»· «να πάμε να δούμε το ντοκιμαντέρ των Efterklang στο Hub»· «κάτσε να σου στείλω ένα κομμάτι να κλαις για δώδεκα μέρες» (και λίγο περισσότερο)· «η PJ φοράει τις ωραιότερες γόβες»· η λίστα για τη μετάφραση του Everett, η λίστα για την επιμέλεια ενός γιαπωνέζικου αστυνομικού (τι ωραίοι οι Mono)· ο φάκελος «the_airport_is_just_the_beginning» με πρώτους τους Air (πόσος προβλέψιμος, θε μου) και ο φάκελος «im_gonna_find_you» δίχως One Direction· τα κατεβατά της ηλεκτρονικής, ο Βήτα και οι Στέρεο Νόβα, το ταξίδι μιας φάλαινας και το μικρό παιδί με τις πρίζες στα χέρια· η nu-disco και κάτι ανελέητα πριονίδια για τις μέρες που θα τέλειωνε το γάλα· η indie σου στην indie μου και τ’ άστρο πάνωθέ μου, αχ, να μην τέλειωνε ποτέ η ώρα ετούτη, θε μου· να μην τέλειωνε· τέλειωσε· μ’ ένα τσαφ, τέλειωσε· πάει· πού πάει η μουσική όταν καίγεται, μπαμπά; πού πάει τόση μουσική όταν τη χάνεις; πού πάνε τα 160 giga όταν εξαφανίζονται, μωρό μου; οχτώ χρόνια απόλυτα ψηφιακής μουσικής· και κάτι cd δανεικά κι αγύριστα· πες μου, πού πάει η μουσική όταν καίγεται ―

EFTERKLANG | The Ghost (Official Video)

EFTERKLANG – The Ghost – Official Video from Rumraket on Vimeo.

'Piramida', Efterklang's 4th album is out now on CD, LP, DL & Streaming. Order Vinyl, CD and MP3 via http://www.efterklang.net. Buy on iTunes: http://smarturl.it/itunespiramida
Concert Tour Schedule available at http://www.efterklang.net/home/concerts

'The Ghost' is the sixth song on Efterklang´s 4th album 'Piramida'. Released September 24th 2012 on 4AD and Rumraket.

The music video for 'The Ghost' is made by Spanish director Victor Carrey who says: "The video has a puzzle structure: the whole story progressively makes sense to the viewer as minutes go by. The video is somehow a ghost story."

As previously revealed (http://youtu.be/uiKK7ehFYtA), the new Efterklang album took it's start when Mads Brauer, Casper Clausen and Rasmus Stolberg visited Piramida, an abandoned mining settlement located on Spitsbergen, just 1,000km from the North Pole. Nine days of exploring later, and the band had collected over 1,000 sound recordings and inspiration for the album they would subsequently write and record in Berlin.